აზიზი შუახნის კრიზის განიცდის და მგზნბარად მიილტვის გაახალგაზრდავებისკენ. იგი არ არის კმაყოფილი საკუთარი სამსახურით, როემლშიც წლებია მუშაობს. ვერც სახლში ახერხებს სიმშვიდის მოპოვებას. მისი სურვილი დააღწიოს თავი მომაბეზრებელ ყოველდღიურობას დღითიდღე იზრდება. სწორედ მაშინ, როდესაც მოთმინება ელევა, აზიზს ეძლევა შანსი შეცვალოს ყველაფერი, თუმცა ამისთვის არაკეთილსინდისიერად უნდა მოიქცეს.