შეძლებული გლეხის, ელიბოს სანაქებო ღვინო მწყემსებს ძლიერ მონატრებიათ, მის მარანში შეპარულან, ჭურის თავზე კარგი ქეიფი გაუმართავთ და ზედ სიმღერაც დაუყოლებიათ. განრისხებული მასპინძელი თავზე წამოდგომიათ, მაგრამ ქართულ სტუმართმოყვარეობას თავისი გაუტანია ელიბოს გული მოლბობია და მრავალჟამიერი მათთან ერთად დაუგუგუნებია.